Thierry Berlier

PRESENTATIE

Mijn huidig werk, dat net begonnen is, evolueert nu radicaal en definitief naar een schilderkunst dat dicht bij de kalligrafie aanleunt. Er waren al premissen te vinden in de inkttekeningen die thans op mijn site te vinden zijn en, in tegenstelling tot de schilderijen uit 2016 en 2017, waar de horizonlijn overal aanwezig was, bevrijd ik mij van deze ruimtebeperking om in zekere zin in het centrum van de horizon-wereld toe te komen.

Ik hou ervan mezelf te confronteren met de stilheid van het witte canvas, zijn krachtige en maagdelijke helderheid, om er dan een dans te scheppen van min of meer abstracte tekens.

Belangrijk is de beweging van het lichaam, vooral van de pols, waarbij ik een beweging-gebaar zo authentiek mogelijk probeer in te leven.

Ik hou van deze benadering, zonder mogelijkheid van berouw achteraf, en waarbij het schilderij in enkele gestes wordt afgewerkt, een beetje zoals de haiku waar de dichter plotseling zijn gedicht improviseert volgens de inspiratie van het ogenblik, en aldus fris en modern overkomt.

Uiteindelijk leiden deze tekens tot een muzikale zin, bovendien strek ik het schilderdoek zo strak mogelijk om alle variaties van het tracé te voelen naargelang ik lichter of sterker druk, en aldus deze trillingen te beleven.

Dit schilderij is doelbewust uitgekleed: door een innerlijke noodzaak besloot ik hiertoe, om rechtstreeks naar de essentie te gaan, adem en levenskracht.